مهربان خالق آن پیکر بیمار تو ام
من خود آگاه زحال تن تب دار تو ام
می کشم ناز تو با رحمتم ای بنده من
شاهد سوز و گداز دل آگاه تو ام

 

بنده مومن من هیچ کجا تنها نیست
یار شب های تو و دیده بیدار تو ام
زِ ره بنده نوازی چو تو را پروردم
در مریضی و سلامت همه جا یار تو ام

   

دوست دارم شنوم صوت تمنای تو را
طالب رازو نیارت به شب تار تو ام
رنج وغم های تو بی علت و بی حکمت نیست
تو گرفتار من و من همه در کار تو ام

  

در دلت ز آتش غم ها که فکندم شرری
یعنی ای بنده بیا طالب گفتار تو ام
سایه ی رحمت من در همه جا بر سر توست
مصلحت بین و گنه بخش و نگهدار تو ام

 

جای دل تنگی وبی تابی و نومیدی نیست
من که در هر دو جهان یار وهوادار توام
ناز آن پیکر بیمارت اگر کس نخرد
ناز با خالق خود کن که خریدار تو ام

 

ای که تا صبح نخفتی و خدایا گفتی
این منم در دل بشکسته پرستار تو ام
تا (حسان) طبع تو الهام ز قرآن گیرد
ضامن اجرتو و حافظ اشعار تو ام